Dijitallik ve Psikopolitika Bağlamında Sanal Kimlik: İktidar, Gözetim ve Öznenin Üretimi

Bu makale, dijital iletişim teknolojilerinin kullanımı yoluyla uygulanan kontrol ve denetim araçlarını ele almaktadır. Modern toplumların okul, hastane ve hapishane gibi kurumları aracılığıyla yürüttüğü biyopolitika yerini dijital kontrole bırakmıştır. Bu yeni teknik sanal öznenin ancak bir tür veri üretmek yoluyla varlığını sürdüreceği duygusunu yaratmaktadır. Ancak içerik üretmekle yaşamda kalan bu kimseler psikolojik bir denetleme mekanizmasına bağlı kalmışlardır. Bu nedenle yeni medya araçlarını kullanmak için son teknolojik cihazları, sosyal medya platformalarındaki trendleri, içerik akışını takip etmek ve beğeni oluşturan konuların türevlerini üretmeleri gerekmektedir. Bu tutum kişileri bilinçsiz bir şekilde yalnızca içerik üreten otomatlara dönüştürmektedir. Bu doğrultuda bu çalışmanın temel hedeflerinden biri, sanal öznenin benlik ve kimlik algısı hakkında çözümlemelerde bulunmak yoluyla psikopolitikanın etkisinden kurtulmanın yollarını araştırmaktır.

This article examines the tools of control and surveillance implemented through the use of digital communication technologies. The biopolitics practiced by modern societies through institutions such as schools, hospitals, and prisons has been replaced by digital control. This new technique creates the feeling that the virtual subject can only survive by producing data. However, those who survive by producing content remain subject to a psychological control mechanism. Therefore, to use new media tools, they need to follow the latest technological devices, trends on social media platforms, the flow of content, and produce derivatives of topics that generate popularity. This attitude unconsciously transforms individuals into mere content-producing automatons. Accordingly, one of the main objectives of this study is to explore ways to escape the influence of psychopolitics by analyzing the virtual subject’s perception of identity and self-awareness.