EN
TR
Sosyal Medyanın Yerel Yemek Kültürü Etkileri Üzerine Bir Değerlendirme: Dijital Fenomenler
Öz
Kültür, bir grubun üyelerinin veya topluluğun üyeleri tarafından uygulanan ve kabul edilen, kalıtsal olmayan ancak sonradan öğrenilen inançlar, değerler ve tutumlar olarak tanımlanmaktadır. Yemek ise biyolojik olarak besinsel bir ihtiyaç olmasının yanı sıra nesilden nesile aktarılan önemli bir kültürel mirastır. Yerel yemekler kuşkusuz kültürün bütünleyici bir kısmını oluşturur. Sosyolojik bağlamda da değer kazanan yemek; sadece açlığı ortadan kaldırmak için yapılan fizyolojik bir ihtiyacın ötesinde; toplumsal etkinlikleri ve ritüelleri kapsayan geniş bir kavramdır.
Yerel yemek kültürleri son dönemde internet teknolojisinin gelişimi sonrası sosyal medyada sıkça işlenen bir öğe olmuştur. Sosyal medyanın gelişimine bağlı olarak insanlar merak ettikleri bir yöreye veya bölgeye ait yemeğin neler olduğunu ve nerelerde yenmesi gerektiğini bilgisayarlar ve cep telefonları aracılığıyla öğrenebilmektedir. Bu araştırmada YouTube’da yeme-içme kanalı bulunan YouTube yemek fenomenlerinin yerel yemek kültürlerinin tanıtılmasındaki rolünün ortaya konulması amaçlanmıştır. Amaç doğrultusunda niteliksel araştırma kategorisi içerisinde yer alan derinlemesine görüşme tekniği kullanılmış ve elde edilen veriler analiz edilmiştir. Çalışma sonucu elde edilen veriler neticesinde; YouTube yemek fenomenlerinin yerel yemek kültürlerinin tanıtılmasına katkı sağladığı görülmüştür. Bununla birlikte; YouTube’un içerik üreticilerini yönlendirici bir etkiye sahip olması, yerel yemek kültürlerinden ziyade popülerliği yüksek olan mekânları ziyaret etmelerine neden olduğu saptanmıştır. Bu bağlamda; YouTube Yemek Fenomenleri bir yandan yerel yemek kültürlerini tanıtmak gibi olumlu bir işlev görürken diğer yandan popüler kültür ve kültür endüstrisinin etkisiyle zaman zaman yerel yemek kültürlerinden ziyade dijital medyada popüler olan yerleri tercih ettikleri bulgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akar, E. (2010). Sosyal Medya Pazarlaması Sosyal Webde Pazarlama Stratejileri, Ankara: Efil Yayınevi.
- Akarçay, E. (2016). Beslencenin Sosyolojisi, Ankara: Phoenix.
- Alanka, Ö., Cezik, A., (2016), “Dijital Kibir: Sosyal Medyadaki Narsistik Ritüellere İlişkin Bir İnceleme”, TRT Akademi Dergisi, Sayı 2, Cilt 1, 548-569.
- Altunay, E., Oral, G. ve Yalçınkaya, M. (2014), “Eğitim Kurumlarında Mobbing Uygulamalarına İlişkin Nitel Bir Araştırma”, Sakarya Üniversitesi Journal of Education,4(1), 62-80.
- Anderson, E. N. (2005). Everyone Eats Understanding Food and Culture, New York: New York University Press.
- Aydoğdu, A., Mızrak, M. (2017). “Azerbaycan ve Türkiye Mutfak Kültürünün Tarihi Birlikteliği ve Mevcut Durumunun Belirlenmesi”, Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 2(1), 15-25.
- Barutçu, S. ve Tomaş, M. (2013). “Sürdürülebilir Sosyal Medya Pazarlaması ve Sosyal Medya Pazarlaması Etkinliğin Ölçümü”, Journal of Internet Applications and Management, 4(1), 5-24.
- Batinic, Ivıca. (2017). “The Role And Importance of Promotion In The Development of Gastronomic Tourısm Of The Republic Of Croatia”,Journal of Process Management, 5(3), 87-91.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
-
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Haziran 2021
Gönderilme Tarihi
19 Ocak 2021
Kabul Tarihi
24 Ocak 2021
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2021 Cilt: 3 Sayı: 1